dag 6, Tübingen (D). Na regen komt zonneschijn

Allereerst excuses voor de nogal clichématige titel van dit bericht, maar ze past goed bij onze ervaringen van de afgelopen twee dagen. Zoals we eerder zeiden was gisteren een rustdag in Bruchsal. Het was een goed moment om terug te kijken op de eerste dagen van de tocht, om tot rust te komen en om te kijken of er nog iets te verbeteren viel aan de fietsen waardoor we nog gemakkelijker kilometers konden maken.

Over het algemeen waren we blij over hoe de eerste dagen, hoe de eerste 550 km waren verlopen. We hadden weliswaar de materiaalpech met Yoran's fiets, enkele (lichte) crashes, een verloren fietshelm en een enkel keertje omrijden te verduren gekregen, toch hebben we bijvoorbeeld geen lekke banden gekregen, zijn we niet verkeerd gereden en zijn we nog niet aangereden (maar dat proberen we dan ook te voorkomen).

Rond half negen 's ochtends zijn we rustig opgestaan om te kunnen genieten van een broodnodige day off. We hadden ons voorgenomen om tijdens de rustdag een nieuwe helm te kopen voor Yoran (gelukt), een betere route te plannen (gelukt) en om lekker uit te rusten (ook helemaal gelukt). We wisten dat het echt belangrijk was om juist op deze rustdag genoeg rust te krijgen, want na onze lange-afstandsavonturen werd het tijd om de bergen in te gaan. Onder het genot van een warm kopje thee hebben Robben en ik in onze vakantieboeken gelezen. Hij is bezig met het symposium van Plato, ik heb gisteren een hoofdstuk gelezen over de familie en jeugd van Ludwig Wittgenstein. Joeri en Yoran hebben in de regen een pingpongwedstrijd gehouden. We hebben niet heel lang kunnen lezen, want we moesten nog de was binnenhalen en dat soort saaiere dingen.


Later op de avond hebben we nog even pingpong gespeeld, en snel daarna gingen we naar bed. De hele nacht heeft het geregend, maar onze tentjes hebben zich kranig geweerd. Het wegkruipen in een warme slaapzak onder het getik van druppels op het tentdak heeft wel een zekere charme.

Toen de zon opkwam regende het nog sporadisch, dus hebben we vlug ingepakt en ontbeten om zo snel mogelijk weer op onze fietsen te zitten. Het bleek moeilijk om Bruchsal uit te komen, en het viel ook Robben op, die normaal feilloos navigeert: "Sorry sorry, ik heb het niet vandaag". Dit was niet helemaal waar, want de resterende 100km van de tocht van vandaag is volbracht zonder verkeerd te rijden.


Naarmate we dichter bij Tübingen kwamen werden de heuvels en klimmen steiler. Het landschap langs de rivier de Würm was mooi, maar later op de dag werd die herinnering alweer weggevaagd door nieuw natuurschoon in Nationalpark Schönbuch. Hans Reitsma, inmiddels binnen de groep bekend als "Hansje", noemt dit een van de mooiste delen van de route. Hansje zoekt z'n routes in ieder geval goed uit, op een dag zien we onderweg haast geen auto's.

Morgen moeten we weer flink klimmen, bijvoorbeeld de eerste echte berg, de Swabische Alp. Dat wordt leuk.

Welterusten iedereen, groeten vanuit het mooie Tübingen! Tot het volgende bericht!



- Posted using BlogPress from my dad

dag 4, Bruchsal (D). Een meevaller!

Voor vandaag stond een etappe van 135 kilometer op het programma. Dat is korter dan gisteren, maar het bleef een redelijk lange afstand. Gisteravond ontdekten we tot onze vreugd dat we een vergissing hadden gemaakt en er vandaag maar iets van 120 kilometer gereden hoefde te worden! Dat is toch drie kwartier minder fietsen!
Opgewekt gingen we dus van start. We vertrokken van onze gratis camping en fietsten aan één stuk door, door een vrij saai landschap, naar de stad Worms. Een mooie, oude stad met een hele grote kerk: de Kaiserdom.


Na hier even wat rondgeneusd te hebben kwamen we nog een andere fietser tegen. Een Nederlander (uit Dieren zelfs) die dezelfde route fietste naar Rome! We hebben even wat met hem gepraat, maar moesten toen toch echt door. We wilden vandaag, met een 'korte etappe' toch wel eens wat eerder dan 7 uur op de camping zijn!
Na Worms werd het landschap er niet veel mooier op, we naderden de industrie van Ludwigshafen en wat rare luchtjes dreven ons tegemoet. Na Ludwigshafen kwamen we in Speyer. Een opluchting! Een prachtig klein stadje met een heel mooie kerk.


Na Speyer werd het echter weer eentonig: weilanden, wind tegen en nog meer weilanden...
Eindelijk waren we dan in Bruchsal!


We zochten de camping op en boekten voor twee dagen. Morgen is namelijk onze rustdag! Lekker de hele dag voor de tent liggen! Om die reden weten we nog niet zeker of er morgen wel iets te melden is. Overmorgen komt er zeker weer een blog. De eerste steile hellingen liggen dan voor ons!


- Posted using BlogPress from my dad

dag 3, Oppenheim (D), 15km onder Mainz

Gisteren fietsten wij de monsteretappe van 170 km, vandaag zou een wat kortere tocht zijn.
Na het opruimen van de kampeerplek en het smeren van twintig broodjes stapten wij weer op onze stalen rossen. We begonnen de dag met goede moed en uitgeruste benen.
Ons eerste doel was het vinden van een fietsenmaker om Yoran's fiets te laten repareren. Volgens navigator Robben bevond de fietsenmaker zich in Koblenz.
De route van Bad Breizich naar Koblenz was een lange weg parallel aan de Rijn. Met ons tempo haalden wij verschillende binnenvaartschepen in, het gaf mij stiekem een heel voldaan gevoel.
In Koblenz vroeg Victor in het Duits de weg naar de fietsenmaker aan een van de locals, die helaas gewoon Nederlands sprak. De fietsenmaker werd gauw gevonden en Yoran liet zijn fiets maken. Het spatbord zit er nu weer op en de voortas is met een bandje bevestigd aan de voordrager.


Tijdens het bezoekje bij de fietsenmaker ging ik met Robben naar de winkel om even boodschappen te doen. Dit ging niet al te goed in de gigantische supermarkt maar uiteindelijk zijn we toch geslaagd.
Na dit intermezzo van een uur fietsten we door langs verschillende Rijndorpjes die allemaal zoveel op elkaar lijken maar ook allemaal even mooi zijn. Een goede 40km hebben we niet langs de Rijn gereden, maar door heuvelachtige korenvelden.


Gelukkig had Robben genoeg zonnebrand bij zich, anders zou hij zeker de kleur hebben van de pastasaus die we iedere avond eten. Ja, de zon scheen fel en ik mat 35 graden.
Bij Nierstein ontmoetten wij weer de Rijn en wij reden de laatste kilometers van de dag naar de eindplaats Oppenheim.
Daar aangekomen konden wij geen enkele camping vinden, niet op de kaart of in Reitsma 's boekje. Godzijdank wist Victor een mooi woordje Duits te lullen tegen een onbekende man die ons doorstuurde naar een privécamping in de buurt.
Op de camping werd ons verteld dat wij er gratis mochten overnachten. Mooie campingplek aan de Rijn, lekker zonnetje, verschrikkelijk eten. Al met al een goede dag.

Kusjes aan de bezorgde ouders,
Joeri


Camperen aan de Rijn bij Oppenheim.


- Posted using BlogPress from my dad

dag 2, Bad Breisig (D)

De Tweede dag:

Veel meters, veel moeite.

Aangezien dit reisgenootschap bestaat uit het soort figuren dat er voor zorgt dat Nederlanders in het buitenland bekend staan als gierig, werden wij vanochtend wakker in de mooie voortuin van een vriendelijke Limburgse. Waarvoor hulde en veel dank!
Vandaag stond het megalomane aantal 169 km op het programma. Wij hadden besloten het gewoon te proberen en uiteindelijk maar te zien hoe ver we zouden komen.
Wij waren enthousiast en vroeg in de morgen vertrokken, want we zouden al snel het vaderland verlaten! De Duitse grens bestond uit een grindpadje langs een klein boerderijtje... Toch rolden we met een lekker tempo door, totdat het noodlot het vuur op ons opende. Ten eerste leidde Robben ons in een perfecte cirkel, vervolgens maakte Joeri een kleine smak, daarna Robben een iets grotere, en als klap op de vuurpijl gleed ik (Yoran) door een fijne laag steentjes. Dit kostte mij mijn voortasbevestiging, het kliksysteem van mijn slot , en mijn spatbord... Het leverde me ook een bloedend been op. Aan het eind van de dag heb ik mijn helm laten liggen in een Duitse woning. Voor al het overige hebben we gewoon eindeloos gefietst, door even eindeloze velden met graan.


Rond zeven uur werd ons harde werken beloond met het prachtige uitzicht over de Rijn en zijn oevers en heerlijke afdalingen van meerdere kilometers. Na bijna elf uur van reizen en meer dan 175 kilometers kwamen we aan in Bad Breisig, waar we nu op een camping zitten tussen schitterende bergen en mijn vermoeide ogen naar deze letters staren. Robben heeft ons nog een erg mooi verhaal voorgelezen dat Edwin ons gestuurd had: daar zou je bijna emotioneel van worden!

Morgen hebben we weer een zware dag voor de boeg, maar de zwaarste hebben nu gehad!


We staan weer in de krant! Zie: De Gelderlander

- Posted using BlogPress from my dad

dag 1, Asselt (NL)

We zijn iets minder dan een uur geleden aangekomen in Asselt, de tenten staan op het gras en de pannetjes pruttelen, dus het is een goed moment om terug te kijken op een prachtige dag.


Vanochtend nog stonden de vier fietsers met vrienden en familie op het Eusebiusplein in Arnhem. Na veel omhelzingen, gezoen en een uitgebreide fotoshoot was het toch echt hoogste tijd om op de Romereis voor Onderwijs te vertrekken. Onder een daverend geschal van trompetten en kreten van "Vaarwel!" reden wij het plein af. De tocht was begonnen...

Al snel waren we in Nijmegen en via de waalkade belandden we toch weer op een verkeerde route; plotseling reden we door de steilste straatjes van Nederland in Berg en Dal. Een mooi dorp, maar lekker fietsen is het niet echt.

Vervolgens stuurde de gps ons naar Wyler, een klein dorpje dat tussen glooiende gouden korenvelden ligt. Daarna ging de route richting Venlo, waarbij we een aantal keren de Maas overstaken. Rond zessen waren we alweer in Asselt. Eigenlijk zijn we nooit ver verkeerd gereden, hebben we behalve een uit voorzorg verwijderd spatbord geen materiaalpech gehad, dus de eerste dag verliep eigenlijk top!


Wij gaan nu snel opruimen en slapen, want de etappe van morgen wordt zwaar.
Wij bedanken de aardige mensen bij wie we onze tent mochten neerzetten!

Groeten aan iedereen thuis! Welterusten!

Einde bericht


- Posted using BlogPress from my dad